Gdy pada na nie ostatnie spojrzenie: talerz
srebrny na mahoniowym blacie,
skrawek chmur i nieba różowy, świrk
naszego ptaszka Maciusia
i twarz mojej żony. Jej oczy
na wieki wieczne amen.
29 maja 1967
poniedziałek, 7 marca 2011
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Posty
Zgadzam się, że uroda rzeczy potrafi zachwycać w najprostszych detalach. Ciekawe, jak w dzisiejszych czasach podchodzimy do tematów związanych z urodą i pielęgnacją. Nawet małe akcesoria, jak plastry na zmarszczki, mogą mieć ogromne znaczenie w codziennym dbaniu o siebie. Warto doceniać te drobnostki!
OdpowiedzUsuń